ಭಾನುವಾರ, ಜೂನ್ 12, 2011
ಬುಧವಾರ, ಏಪ್ರಿಲ್ 6, 2011
ಪರಿಸರ ಪ್ರೇಮಿ ಸೇತ್ನಾ
PÁr£À £ÀqÀÄªÉ MAnAiÀiÁV IĶAiÀÄAvÉ §zÀÄPÀĪÀ EªÀjUÉ , ªÀÄgÀVqÀ,ºÀÆ, ºÀQÌ ,zÀ£ÀPÀgÀÄUÀ¼Éà ¸ÀAUÁwUÀ¼ÀÄ. ¸¸ÀÄvÀÛ ºÀ¹gÀÄ §£À , CgÀ½zÀ ºÀÆUÀ¼ÀÄ, ºÀ¼ÉPÁ®zÀ ©ænµï ªÁ¸ÀÄÛ±ÉÊ°AiÀÄ ªÀÄ£É, dUÀÄ°AiÀÄ ªÉÄð£À RÄaðAiÀÄ°è PÀĽvÀÄ ¢UÀAvÀªÀ£ÀÄß ¢nÖ¸ÀÄwÛgÀĪÀªÀgÉà ¸ÉÃxÁß.
JgÀqÀĪÀµÀðUÀ¼À »AzÉƪÉÄä ªÀÄÆrUÉgÉUÉ ºÉÆÃzÁUÀ gÁeɱÀéjvÉÃd¹éAiÀĪÀgÀÄ ¨É¼É¹zÀ DQðqï VqÀUÀ¼À£ÀÄß £ÉÆÃqÀÄwÛzÁÝUÀ C¥ÀgÀÆ¥ÀzÀ qÉÆêï DQðqï[peristeria] £À DPÀµÀðPÀ ©½ ºÀÆUÀ¼À£ÀÄß £ÉÆÃr EzÀÄ J°è ¹QÌvÀÄ
JAzÁUÀ, CªÀgÀÄ D®ÆÝj£À°è ¸ÉÃxÁß CAvÀ EzÁÝgÉ CªÀgÀ §½ vÀÄA§ DQðqï ¸ÀAUÀæºÀ EzÉ,CAzÁUÀ £Á£ÀÄ ºÉÆÃV £ÉÆÃqÀ¨ÉÃPÉAzÀÄPÉÆAqÉ. EwÛÃZÉUÉ vÉÃd¹é£É£À¦£À PÁAiÀÄðPÀæªÀÄPÉÌ £Á«§âgÀÆ ºÉÆÃzÁUÀ ¸ÉÃxÁß CªÀgÀ£ÀÄß ¨sÉÃnAiÀiÁzɪÀÅ.
D®zÀÆj¤AzÀ ªÀÄÆrUÉgÉUÉ ºÉÆÃUÀĪÀzÁjAiÀÄ°è JgÀqÀÄ Q ,«Äà £ÀµÀÄÖ zÀÆgÀºÉÆÃzÀgÉ gÀ¸ÉÛAiÀÄ JqÀ¨sÁUÀzÀ°è
JvÀÛgÀzÀ°è ¸ÀÄvÀÛ°£À ¥Àj¸ÀgÀQÌAvÀ ©ü£ÀߪÁV JvÀÛgÀPÉÌ ¨É¼ÉzÀ ªÀÄgÀUÀ¼À vÉÆÃ¥ÀÅ PÁt¸ÀÄvÀÛzÉ. gÀ¸ÉÛ E£ÀÆß JvÀÛgÀPÉÌ KjzÀAvÉ "J¯ÉUÀÄrUÉ J¸ÉÖÃmï' ºÉ¸ÀgÀÄ PÁt¸ÀÄvÀÛzÉ. UÉÃmï vÉgÉzÀÄ M¼À ºÉÆÃzÀgÉ M¼ÀV£À ¨sÀÆzÀȱÀå AiÀiÁªÀÅzÉÆà ¨ÉÃgÉ zÉñÀzÉݤ¸ÀÄvÀÛzÉ. ºÀ¹gÀÄ ºÀÄ®ÄèUÁªÀ°£À £ÀqÀÄªÉ UÀÄqÀØUÀ¼À Kj½ªÀÅUÀ¼À£ÀÄß §¼À¹ ºÀjzÀ CUÀ® QjzÁzÀ gÀ¸ÉÛ C®è°è ¨É¼ÉzÀ ªÀÄgÀUÀ¼ÀÄ, CAPÀÄqÉÆAQ£À gÀ¸ÉÛAiÀÄ°è UÀÄqÀØUÀ¼À£ÀÄß §¼À¹ ªÀÄÄAzÉ ºÉÆÃzÀgÉ PÁ¦üû vÉÆl.ªÉÆzÀ® ªÀļÉUÉ ºÀƪÀgÀ½zÀݪÀÅ. PÁ¦üû vÉÆÃlzÀ £ÀqÀÄªÉ ªÀÈvÁÛPÁgÀzÀ°è ¸ÁV ©ænµï±ÉÊ°AiÀÄ ªÀÄ£ÉAiÉÄzÀÄgÀÄ ¤AvÁUÀ ¸ÀÄvÀÛ®Æ §tÚ §tÚzÀ ºÀÆUÀ¼À ªÀÄ£ÀªÉÆúÀPÀ zÀȱÀå. CzÀÄ ¥ÀŵÀà¦æAiÀÄ PÉ .Dgï ¸ÉÃxÁß CªÀgÀ ªÀÄ£É.
PÉ. Dgï. ¸ÉÃxÁß CAzÀgÉ PÁªÀǸï gÀĸÀÄÛªÀiï ¸ÉÃxÁß JA§ ¥Á¹ðà ºÉ¸Àj£À ºÀæ¸ÀégÀÆ¥À. 50 ªÀµÀðUÀ¼À »AzÉ ¥ÀÇ£Á¢AzÀ §AzÀÄ E°è £É¯É¹zÀ ¸ÉÃxÁß CªÀjUÉ FUÀ JA§vÉÛgÀqÀÄ ªÀµÀð. 3800 Cr JvÀÛgÀzÀ°ègÀĪÀ J¯ÉUÀÄrUÉ vÉÆÃlªÀ£ÀÄß CªÀgÀÄ «Äqïè l£ï JA§ ©ænµï ¥ÁèAlgï M§âjAzÀ PÉÆAqÀgÀÄ. ¸ÁévÀAvÀæ÷å¥ÀǪÀðzÀ°è ¥ÀÇ£ÁzÀ°è eÁQAiÀiÁV PÉ®¸À ªÀiÁqÀÄwÛzÀÝgÀÄ. ²æà ªÀÄvÀÄÛ ²æêÀÄw «ÄqÀèl£ï ¸À«ÄÃ¥ÀzÀ°è EzÀÝ E£ÉÆßAzÀÄ ºÀ¼ÉÃPÁ®zÀ ªÀÄ£ÉAiÀÄ°è ªÁ¸ÀªÀiÁqÀÄwÛzÀÝgÀÄ.
ªÀÄgÀVqÀUÀ¼À PÀÄjvÀÄ «µÉõÀ D¸ÀQÛ ¨É¼É¹PÉÆArgÀĪÀ EªÀgÀÄ C¥ÀgÀÆ¥ÀzÀ DQðqï UÀ¼À£ÀÄß ¸ÀAUÀ滹zÁÝgÉ. ªÀ£Àå eÁwUÀ¼Éà eÁ¹ÛAiÉÄ£ÀÄߪÀÅzÀÆ «±ÉõÀ. ªÀÄƪÀvÀÄÛ §UÉAiÀÄ C¥ÀgÀÆ¥ÀzÀ ªÁAiÀÄĪÁ¹ ªÀÄvÀÄÛ £É®ªÁ¹ DQðqï UÀ¼ÀÄ ¸ÉÃxÁß CªÀgÀ ¸ÀAUÀæºÀzÀ°èªÉ. ¸ÀºÀdªÁzÀ ¥Àj¸ÀgÀªÀ£ÀÄß MzÀV¹zÁÝgÉ. ºÀ¼ÉªÀÄgÀzÀ vÀÄAqÀÄUÀ¼À£ÀÄß £ÉgÀ½gÀĪÀ eÁUÀzÀ°è £É®zÀ°è ºÀƽ CzÀgÀ ªÉÄÃ¯É DQðqÀμÀ£ÀÄß PÀnÖ ¸ÀºÀd ªÁvÁªÀgÀtzÀ°ègÀĪÀAvÉ ¨É¼À¹zÁÝgÉ. ¥ÀæªÉñÀ zÁégÀzÀ §½ ºÀ®¹£À ªÀÄgÀzÀ PÁAqÀzÀ°è J¼ÉUÉA¦£À DPÀµÀðPÀ qÉAqÉÆæéAiÀÄAUÀ¼ÀÄ CgÀ½ ¸ÀÄUÀAzsÀ ©ÃgÀÄwÛzÀݪÀÅ.
AiÀiÁªÀÅzÉà gÀ¸ÁAiÀĤPÀUÀ¼À£ÀÄß §¼À¸ÀzÉà ¨É¼É¢gÀĪÀ PÁånèAiÀiÁ,¥sóÉ®£Á¦ì¸ï,zÉAqÉÆæéAiÀÄA, CgÀÄAr£Á,¥sóÉÊAiÀÄ¸ï ªÁå°a,qÉÆêï DQðqï ªÀÄvÀÄÛ ºÉ¸ÀgÀÄ UÉÆwÛ®èzÀ JµÉÆÖ DQðqïÀ ºÀÆUÀ¼ÀÄ ªÀÄ£ÀPÉÌ ªÀÄÄzÀ¤ÃqÀÄvÀÛªÉ. vÉÆÃlzÀ £ÀqÀÄ«£À zÁjUÀ¼À CAZÀÄUÀnÖUÀÆ ªÉÄt¸ÀÄ zÁ¹ªÁ¼À, ¤Ã°xÀ£ï§fðAiÀiÁ ªÀÄÄAvÁzÀ ºÀÆ©qÀĪÀ VqÀUÀ¼À£Éßà ¨É¼À¹zÁÝgÉ. VqÀUÀ¼À dvÉ zÀ£À, £Á¬ÄUÀ¼À£ÀÄß ¸ÁQPÉÆArgÀĪÀ ¸ÉÃxÁß MAnfë. M§âgÉà EgÀĪÀÅzÀ£ÀÄß EµÀÖ¥ÀqÀĪÀ CªÀgÀÄ vÁªÀÅ ªÀiÁ£ÀªÀvÁªÁzÀªÀ£ÀÄß £ÀA§ÄªÀªÀgÀÄ, AiÀiÁªÀÅzÉà zsÀªÀÄðzÀ°è vÀªÀÄUÉ £ÀA©PÉ E®è JAzÀgÀÄ. ¸ÀAVÃvÀ PÉüÀĪÀÅzÀÄ NzÀĪÀÅzÀÄ, ¥ÀQë«ÃPÀëuÉ ªÀÄvÀÄÛ ¥ÀæªÁ¸À CªÀgÀ ºÀªÁå¸ÀUÀ¼ÀÄ. ºÀ®ªÁgÀÄ ¸À® AiÀÄÄgÉÆÃ¥ï zÉñÀzÀ ¥ÀæªÁ¸À ªÀiÁrÃzÁÝgÉ. £ÉÃ¥Á¼À, n¨Émï vÀgÀºÀzÀ eÁUÀUÀ½UÉ ¥ÀæªÁ¸ÀºÉÆÃUÀĪÀÅzÀÄ vÀÄA¨Á ¦æAiÀĪÁzÀÄzÀÄ. ¥ÀQë «ÃPÀëuÉ ªÀÄqÀĪÀÅzÀÄ, ¥Àj¸ÀgÀ, ¥ÁætÂUÀ¼À£ÀÄß PÀÄjvÀ ¥ÀŸÀÛPÀUÀ¼À£ÀÄß NzÀĪÀÅzÀgÀ°è «±ÉõÀ D¸ÀQÛ. F D¸ÀQÛUÀ¼Éà CªÀgÀ£ÀÄß vÉÃd¹éAiÀĪÀgÀ ¸ÉßûvÀgÁUÀĪÀAvÉ ªÀiÁrzÀÄÝ. vÉÃd¹é DUÁUÀ ¸ÉÃxÁß CªÀgÀ£ÀÄß ¨ÉÃnAiÀiÁUÀÄwÛzÀÝgÀAvÉ. ¥Àæ¹zÀÞ ¥ÀQë±Á¸ÀÛçdß ¸À°ÃA D° EªÀgÀ ¸ÉßûvÀgÀÄ. EªÀgÀ ªÀÄ£ÉUÉ JgÀqÀÄ ¸À® ¨sÉÃn¤Ãr ¥À¶ÑªÀÄWÀlÖzÀ PÁqÀÄUÀ¼À£Éß®è C¯É¢zÀÝgÀAvÉ. ¸À°ÃAC°AiÀĪÀgÀ dvÉ DUÀÄA¨É WÁmï £ÉwÛAiÀÄ°è vÉUɹPÉÆArgÀĪÀ C¥ÀgÀÆ¥ÀzÀ ¥sÉÇÃmÉƪÀ£ÀÄß £ÀªÀÄUÉ PÉÆlÖgÀÄ. PÀÄzÀÄgÉêÀÄÄR UÀtÂUÁjPɬÄAzÀ ¥Àj¸ÀgÀ £Á±ÀªÁUÀÄvÀÛzÉAzÀÄ AiÉÆÃd£ÉAiÀÄ DgÀA¨sÀzÀ°è «gÉÆâü¹zÀªÀgÀ°è ¸ÉÃxÁß M§âgÀÄ. ¨ÁA¨É £ÁåZÀÄgÀ¯ï »¸ÀÖj ¸ÀA¸ÉÜAiÀÄÆ ¸ÉÃjzÀAvÉ ºÀ®ªÁgÀÄ ¥Àj¸ÀgÀgÀPÀëuÁ ¸ÀAWÀl£ÉUÀ½UÉ , ªÀ£Àå¥Áæt gÀPÀët ¸ÀA¸ÉÜUÀ½UÉ ¸ÀzÀ¸ÀågÁVzÁÝgÉ.
vÀªÀÄUÉ AiÀiÁªÀÅzÉ ªÀÄvÀzsÀªÀÄðUÀ¼À°è £ÀA©PɬĮèªÉAzÀÄ ºÉýzÀ ¸ÉÃxÁß vÁªÀÅ ¤jñÀégÀªÁ¢AiÉÄAzÀÄ ºÉýzÀgÀÄ ªÀiÁw£À £ÀqÀÄªÉ £ÀªÀÄUÉ vÁªÉà ¸ÀévÀºÀ nà ¨ÉgɹPÉÆlÖgÀÄ, ªÀÄ£ÉAiÀįÉèà vÀAiÀiÁj¹zÀ ©¸ÀÌvï UÀ¼À dvÉ. CªÀgÀ DZÀgÀuÉUÉ C£ÀÄUÀÄtªÁV £À£ÀUÉ nà PÀ¥ï PÉÆlÖ ªÉÄÃ¯É £À£Àß ¥ÀwUÉ PÉÆlÖgÀÄ. 82gÀ E½ªÀAiÀĹì£À®Æè vÁªÉà vÀªÀÄä ¯ÁåAqï gÉƪÀgï fÃ¥ï C£ÀÄß zÉæöÊªï ªÀiÁqÁÛgÉ. ªÀiÁw£À £ÀqÀÄªÉ PÁeÁtªÉÇAzÀÄ PÀÆVzÁUÀ , CzÀ£ÀÄß PÉý¹PÉƼÀî®Ä ªÀiÁvÀÄ ¤°è¹zÀ ¸ÉÃxÁß IĶ vÀgÀºÀ PÀAqÀgÀÄ. ZÀÄgÀÄPÁV ZÀlĪÀnPɬÄAzÀ £ÀqÉzÁqÀĪÀ F CdÓ £À£ÀUÁV PÁj£À ¨ÁV®Ä vÉgÉzÀÄ »rzÀÄ £Á£ÀÄ PÀĽvÀ ªÉÄÃ¯É ¨ÁV®Ä ºÁQzÀgÀÄ. CªÀgÀ ªÀÄ£ÉUÀÆ PÁrUÀÆ £ÀqÀÄªÉ ºÀÆUÀ¼À ¸ÉgÀUÀÄ CAZÀÄ PÀnÖzÀAwvÀÄÛ. ªÀÄĸÀìAeÉAiÀÄ°è CªÀgÀ vÉÆÃl¢AzÀ ºÉÆgÀ§AzÁUÀ ¨ÉÃgÉ ¥Àæ¥ÀAZÀPÉÌ ºÉÆÃV§AzÀAvɤ¹vÀÄ.
qÁ. J¯ï. ¹. ¸ÀÄ«ÄvÁæ wÃxÀðºÀ½î.
ಇಪ್ಪೆ ಮರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ
ZÀ½UÁ®zÀ ¢£ÀUÀ¼À°è ºÀ¼Àî, ºÉƼÉAiÀÄ ¸À«ÄÃ¥ÀzÀ PÁr£À zÁjAiÀÄ°è «²µÀÖªÁzÀ PÀlÄ ªÀÄzsÀÄgÀ ºÀÆ«£À ¥ÀjªÀļÀ C£ÀĨsÀªÀPÉÌ §gÀÄvÀÛzÉ. CzÀÄ £ÀªÀÄä ªÀįɣÁqÀÄ ¥À²ÑªÀÄWÀmÖzÀ PÁqÀÄUÀ¼À°è¸ÀºÀdªÁV ¨É¼ÉAiÀÄĪÀ "E¥Éà ªÀÄgÀ"zÀ ºÀÆ«£À UÀAzsÀ. ¸ÀA¸ÀÌöÈvÀzÀ°è ªÀÄzsÀÆPÀ, GvÀÛgÀ ¨sÁgÀwÃAiÀÄjUÉ ªÉƺÀé CxÀªÀ ªÀĺÀĪÀ.
PÁr£À ªÀÄgÀUÀ¼À°è §ºÀ¼À ªÀÄÄRåªÁzÀ ªÀÄgÀ. ªÀÄzsÀå¥ÀæzÉñÀzÀ UÉÆAqÀ D¢ªÁ¹UÀ¼À DºÁgÀ ªÀÄÆ®. C°è F ªÀÄgÀ ºÀ¢ªÀÄÆgÀjAzÀ ºÀ¢£ÁgÀÄ «ÄÃlgï JvÀÛgÀ ¨É¼ÉAiÀÄÄvÀÛzÉ,£ÉÃgÀªÁzÀ PÁAqÀzÀ ªÉÄÃ¯É PÉÆA¨ÉUÀ¼ÀÄ bÀwæAiÀÄAvÉ ©aÑPÉÆArgÀÄvÀÛªÉ.vÀÄ¢ ZÀÆ¥ÁVgÀĪÀ J¯ÉUÀ¼ÀÄ PÉÆA¨ÉUÀ¼À vÀÄ¢AiÀÄ°èUÉÆAZÀ¯ÁVgÀÄvÀÛªÉ. J¯ÉUÀ¼ÀÄ MªÉÄä GzÀÄj ºÉƸÀ aUÀÄgÀÄ §AzÁUÀ ªÀÄgÀ vÁªÀÄæUÉA¥ÀÅ ªÀtð¢AzÀ ±ÉÆéü¸ÀÄvÀÛzÉ. UÉÆAZÀ¯ÁV PÉÆA¨ÉAiÀÄ vÀÄ¢AiÀÄ°è ¸ÀAeÉ CgÀ½zÀÝ ºÀÆUÀ¼ÀÄ ¨É½UÉÎ GzÀÄj ªÀÄgÀzÀ PɼÀUÉ ºÀÆ«£À ºÁ¹UÉAiÀÄ£Éßà ¤«Äð¹gÀÄvÀÛªÉ.F ºÀÆUÀ¼ÀÄ ªÀiÁ¸À®Ä ©½ §tÚªÀ£ÀÄß ºÉÆA¢gÀÄvÀÛªÉ.PÉÆA¨ÉAiÀÄ vÀÄ¢AiÀÄ°è eÉÆÃvÀÄ ©¢ÝgÀÄvÀÛªÉ. EªÀÅUÀ¼À£ÀÄß w£Àß®Ä £ÁªÀÅ E¥Éà ªÀÄgÀªÀ£ÀÄß ºÀÄqÀÄQPÉÆAqÀÄ ºÉÆÃUÀÄwÛzÉݪÀÅ. F ºÀÆ«£À ¥ÀŵÀà¥ÁvÉæ AiÀÄ ¨sÁUÀªÀ£ÀÄß ©r¹ CzÀgÀ ¹» gÀÄaUÁV w£ÀÄßwÛzÉݪÀÅ. F ºÀÆ«£À gÀ¸ÀzÀ°è ªÀiÁzÀPÀ UÀÄt EgÀĪÀÅzÀjAzÀ F ºÀÆUÀ¼À£ÀÄß w£ÀߨÁgÀzÉA§ £ÀA©PÉEzÉ. ªÀiÁ¸À®Ä ºÀ¼À¢AiÀÄ vÀÄ¢ ZÀÆ¥ÁzÀ ªÉÄzÀĪÁzÀ ºÀtÄÚUÀ¼ÀÄ ¸ÀºÀ w£Àß®Ä ¹»AiÀiÁVgÀÄvÀÛªÉ.ºÀtÄÚ gÉÆêÀÄAiÀÄÄPÀÛªÁVgÀÄvÀÛzÉ. ªÀÄÆgÀÄ ¸ÉA.«Äà GzÀÝ«zÀÄÝ CAqÁPÁgÀzÀ°èzÀÄÝ M¼ÀUÉ MAzÉgÀqÀÄ ©ÃdUÀ½gÀÄvÀÛªÉ.[PÉ®ªÉǪÉÄä £Á®ÄÌ ©ÃdUÀ¼ÀÆ EgÀ§ºÀÄzÀÄ]
ºÀÆ«£À PÁ®zÀ°è ªÀÄgÀzÀ PɼÀUÉ GzÀÄjzÀ ºÀÆUÀ¼À£ÀÄß ªÀÄ£ÀĵÀågÀ®èzÉ, PÁqÀÄ¥ÁætÂUÀ¼ÀÄ £Àj,ºÀA¢,fAPÉ,PÀgÀrUÀ¼ÀĪÀÄvÀÄÛ C½®ÄUÀ¼ÀÆ ºÀQÌUÀ¼ÀÆ w£ÀÄßvÀÛªÉ. PÀgÀrUÀ½UÉ F ºÀÆ §ºÀ¼À ¦æAiÀÄ. CªÀÅ ºÉÆmÉÖ ©jAiÀÄĪÀµÀÄÖ ºÀÆUÀ¼À£ÀÄß wAzÀÄ F ºÀÆUÀ¼ÀÄ PÀgÀrAiÀÄ ºÉÆmÉÖAiÀįÉèà ºÀÄzÀÄUÀÄ §AzÀÄ PÀgÀrUÀ¼ÀÄ ºÉAqÀ PÀÄrzÀªÀgÀAvÉ ªÀwð¸ÀÄvÀÛªÉ. ºÀÆ«£À°ègÀĪÀ F ªÀiÁzÀPÀ UÀÄt¢AzÁV F ºÀÆ«¤AzÀ §¸ÀÛgï£À D¢ªÁ¹UÀ¼ÀÄ ªÀiÁzÀPÀ ¥Á¤ÃAiÀĪÀ£ÀÄß vÀAiÀiÁj¸ÀÄvÁÛgÉ. ©ÃdUÀ½AzÀ JuÉÚ vÉUÉzÀÄ D¢ªÁ¹UÀ¼ÀÄ CrUÉUÉ §¼À¸ÀÄvÁÛgÉ. EzÀÄ ¨ÉuÉÚAiÀÄAvÉ UÀnÖAiÀiÁUÀĪÀÅzÀjAzÀ "E¥Éà ¨ÉuÉÚ" JAzÀÄ PÀgÉAiÀÄÄvÁÛgÉ.F JuÉÚAiÀÄ£ÀÄß ¸Á§Æ£ÀÄ vÀAiÀiÁjPÉUÉ G¥ÀAiÉÆÃV¸ÀÄvÁÛgÉ. JuÉÚ vÉUÉzÀ ©ÃdUÀ¼À£ÀÄß ¥À±ÀÄ DºÁgÀªÁV ¨¼À¸ÀÄvÁÛgÉ. PÁëªÀÄzÀ ¸ÀAzÀ¨sÀðzÀ°è D¢ªÁ¹UÀ½UÉ FªÀÄgÀzÀ ºÀÆ,ºÀtÄÚUÀ¼É DºÁgÀ. UÉÆAqÀ D¢ªÁ¹UÀ¼ÀAvÀÆ ªÀÄUÀÄ«UÉ vÁ¬Ä ºÁ°VAvÀ ªÉÆzÀ¯Éà ªÀĺÀĪÁ ªÀÄzsÀĪÀ£ÀÄß £ÉQ̸ÀÄvÁÛgÀAvÉ.F G¥ÀAiÀÄÄPÀÛvɬÄAzÁV UÀÄqÀØUÁqÀÄ d£ÀjUÉ EzÀÄ ¥À«vÀæªÁzÀ ªÀÄgÀ. EAVèµï £À°è F ªÀÄgÀªÀ£ÀÄß ºÀ¤ næÃ, §lgï næà JAzÀÆ PÀgÉAiÀÄÄvÁÛgÉ. ªÀÄzsÀå¥ÀæzÉñÀzÀ°è F ªÀÄgÀzÀ ºÀÆUÀ½AzÀ ¨sÀn֬Ľ¹ zÉù ªÀÄzÀåªÀ£ÀÄß vÀAiÀiÁj¸ÀÄvÁÛgÉAzÀÄ F ªÀÄgÀUÀ¼À£ÀÄß CªÉÊeÁߤPÀªÁV PÀr¢zÀÝjAzÀ EªÀÅUÀ¼À ¸ÀASÉå PÀrªÉÄAiÀiÁVvÀÄÛ. FUÀ EªÀÅUÀ¼À£ÀÄß ¸Á®ÄªÀÄgÀUÀ¼ÁV C©üªÀÈ¢Þ¥Àr¸À¯ÁUÀÄwÛzÉ.
DAiÀÄĪÉðÃzÀzÀ°è F ºÀÆUÀ½AzÀ "D¸ÀªÀ" ªÀÄvÀÄÛ"CjµÀÖ"UÀ¼À£ÀÄß vÀAiÀiÁj¸ÀÄvÁÛgÉ. ZÀªÀÄðzÀ DgÉÆÃUÀåªÀzsÀð£ÉUÁV ©ÃdzÀ JuÉÚAiÀÄ£ÀÄß G¥ÀAiÉÆÃV¸ÀÄvÁÛgÉ.F ªÀÄgÀ ºÀÆ«¤AzÀ¯ÉÃ
¥À¶ÑªÀÄWÀlÖzÀ°è ¨É¼ÉAiÀÄĪÀ E¥ÉàªÀÄgÀzÀ[mahuva langifolia] J¯ÉUÀ¼ÀÄ GvÀÛgÀ ¨sÁgÀvÀzÀ ªÀĺÀĪÀ[madhuca indica] ªÀÄgÀzÀ J¯ÉUÀ½VAvÀ CUÀ® QjzÁVgÀÄvÀÛªÉ JA§ÄzÀ£ÀÄß ©lÖgÉ ¨ÉÃgÉ ªÀåvÁå¸ÀUÀ½®è.EzÀÄ ¸À¥ÉÇÃmÉù PÀÄlÄA§PÉÌ ¸ÉÃjzÀ ªÀÄgÀ.
ಭಾನುವಾರ, ಜನವರಿ 2, 2011
ಕಾಡು ಸೂರ್ಯಕಾಂತಿ ಹೂಗಳು
ºÉÆgÉ ºÉÆvÀÛ vÀgÀÄt DAiÀiÁ¸À¢AzÀ
vɪÀjAiÉÄÃgÀÄwÛzÀݼÀÄ, C°è DPÁ±À ªÀÄÄlÄÖªÀAvÉ
¥ÉÇzÉAiÀiÁV PÁqÀĸÀÆAiÀÄðPÁAw ºÀÆUÀ¼ÀÄ
¸ÀAvÀæ¸ÀÛgÀ UÉÆýUÉ vÀ¯É¨ÁVªÉ PÉ®ªÀÅ ,
»¤ßÃj£À°è ªÀÄÄR £ÉÆÃrPÉƼÀÄîwÛªÉ.
ªÉÄÊ®ÄUÀlÖ¯É zÀÆgÀ ºÉ¨Áâ«£ÀAvÉ gÀ¸ÉÛ.
¸ÀÆAiÀÄð£É¯ÉÆèà vÀ¯ÉªÀÄgɹPÉÆrzÁÝ£É.
DzÀgÀÆ vÀ¯ÉAiÉÄwÛªÉ EªÀÅ.
¤ÃgÉgÉzÀÄ ¨É¼É¹®è. vÁªÉà vÁªÁV ¨É¼É¢ªÉ.
ºÉÆ®zÀ ºÀÆUÀ¼ÀAvÉ ¨É¼É PÉƬÄzÀ ªÉÄïÉ
MtUÀzÉ vÀªÀÄäµÀÖPÉÌ CgÀ½ £ÀUÀÄvÀÛªÉ.
PÁqÀÄ ¸ÀÆAiÀÄðPÁAw ºÀÆUÀ¼ÀÄ.
©Ã¢ ªÀÄPÀ̼À ªÀÄÄUÀÞ £ÀUÀÄ«£ÀAvÉ
PÀnÖUÉ ºÉÆvÀÄÛ ¸ÁUÀĪÀ ºÀÄqÀÄVAiÀÄAvÉ
vÀ¯ÉAiÀÄ°è ¨sÁgÀ ªÉÆUÀzÀ°è ªÀÄAzÀºÁ¸À
UÀÄA¥ÁV eÁvÉæAiÀÄ d£ÀgÀAvÉ
CPÁ®zÀ ªÀļɬÄAzÀ ªÀÄÆrzÀ ªÀļɩ®Äè.
ªÁå£ï UÉÆãÀ avÀæzÀ ZËPÀlÄÖ PÀ¼Àa
§AiÀÄ®°è ¤°¹zÀAvÉ.
ªÁ¶ðPÀUÀ¼À®è EªÀÅ
§ºÀĪÁ¶ðPÀUÀ¼ÀÄ.
MAzÉà PÀ£À¹£À zÁgÀ ªÀÈvÁÛPÁgÀ ¸ÀÄvÀÄÛªÀAvÉ
vÀÄ¢ªÉÆzÀ°®èzÀ ªÀÄÄAzÀĪÀjPÉ.
¤Ã°, ºÀ¼À¢, ºÀ¹gÀÄ »£É߯ÉAiÀÄ°è
zÁj zÀÆgÀ¢UÀAvÀzÀªÀgÉUÀÆ
ªÀÄÄAzÉ ªÀÄÄAzÉ
PÁqÀÄ ¸ÀÆAiÀÄðPÁAw ºÀÆUÀ¼ÀÄ ¨É£Àß»AzÉ.
J¯ï, ¹. ¸ÀÄ«ÄvÁæ. wÃxÀðºÀ½î.
J¯ï ¹ ¸ÀÄ«ÄvÁæ,
C²é¤,C¤PÉÃvÀ£À gÀ¸ÉÛ
¸ÉÆ¥ÀÅöàUÀÄqÉØ.
ಗುರುಗಳ ದಿನ ನಾಯಕರ ನೆನಪು:ಸುಮಿತ್ರಾ ಬರಹ
ಸೋಮವಾರ, 6 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 2010 (04:49 IST)
 |
 |
| ಜಿಎಚ್ ನಾಯಕ್ |
|
ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪಾಠ ಮಾಡುವ ಅಧ್ಯಾಪಕರು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಬೇರೆ ವಿಷಯಗಳ ಅಧ್ಯಾಪಕರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ತಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೇಲೆ ಬೀರುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುವಂಥದು. ಹೀಗೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ನೆನಪಾಗುವವರು ಜಿ.ಎಚ್. ನಾಯಕ್. ನಮಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಿದ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಕೆಲವು ಅಧ್ಯಾಪಕರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಮೌನವಾಗಿಯೇ ತಮ್ಮ ನಡವಳಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಜಿ.ಎಚ್.ನಾಯಕ್ ಈ ಎರಡನೇ ಗುಂಪಿನವರು. ಚಿಕ್ಕ ವಿಷಯಗಳಿಗೂ ಗಮನ ಕೊಡುವುದು, ತಪ್ಪುಗಳಾಗದಂತೆ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುವುದು, ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚೇ ಅನ್ನಿಸುವ ನೈತಿಕಕಾಳಜಿ, ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಹೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠುರರಾದರೂ ಯಾರ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ನೋವಾಗುವಂತೆ ಮಾತನಾಡಲಾರರು. ಇವು ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಮಹತ್ವದ ಅಂಶಗಳು. 'ಬಾಗಿಲಲ್ಲೇ ನಿಂತು ನಮ್ಮ ಡಿಪಾರ್ಟಮೆಂಟ್ ಗೆ ಬನ್ನಿ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಸಬ್ಜೆಕ್ಟ್ ಗಳಿರುವಾಗ ನೀವು ಕನ್ನಡ ಯಾಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರಿ', ಎಂದು ಕೇಳಿ ನಾವೆಲ್ಲ ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತರು ಎಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಚಾರವನ್ನೂ ಬಹಳ ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಗಮನಿಸುವುದೂ ಮತ್ತು ಕಾಳಜಿ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ತಾವೇ ತಮ್ಮ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಉಪಯೋಗಿಸುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ನಾವು ಅವರನು 'ಚಿರಂತನ ಕಾಳಜಿಯ ನಾಯಕರು' ಎಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆವು.
ಮಾನಸಗಂಗೋತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಎಂಎ, ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭ. ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಯ ಕಾಲೇಜ್ ನಿಂದ ಮೈಸೂರಿನ ಮಾನಸ ಗಂಗೋತ್ರಿಗೆ ಹೋದ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೇ ಟೆಸ್ಟ್ ಬಂದಿದ್ದೇ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಮೊದಲನೇ ಸೆಮ್ ನ ಮೊದಲ ಇಂಟರ್ನಲ್ ಟೆಸ್ಟ್ ಮುಗಿದಿತ್ತು. ಹತ್ತು ಅಂಕಗಳ ಉತ್ತರ ಪತ್ರಿಕೆ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕೈಲಿತ್ತು. ನೋಡಿಕೊಂಡೆವು. ಹತ್ತಕ್ಕೆ ಏಳು ಅಂಕ ಅತಿಹೆಚ್ಚು. ಎರಡನೆಯವರಿಗೆ ಆರೂಮುಕ್ಕಾಲು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಆರೂವರೆ, ಆರೂಕಾಲು. ಅದುವರೆಗೆ ನಮಗೆ ಅರ್ಧ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಕೊಡುವುದು ತಿಳಿದಿತ್ತೇ ಹೊರತು ಕಾಲು, ಮುಕ್ಕಾಲು ಅಂಕಗಳನ್ನು ಕೊಡಬಹುದೆಂಬ ಊಹೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಾವು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನಮ್ಮ ಉತ್ತರಪತ್ರಿಕೆಗಳ ತುಲನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಜಿಎಚ್ಎನ್. ಮೇಷ್ಟ್ರು ಅರ್ಧ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಯಾಕೆಂದು ವಿವರಣೆ ನೀಡುತ್ತಿದರು. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರೆದ ಉತ್ತರಗಳಲ್ಲೂ ಕಿಂಚಿತ್ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇರುವುದನ್ನು ಈ ಅಂಕಗಳು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದು ಜಿಎಚ್ ನಾಯಕರ ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದ ರೀತಿ.
ಎಂಎ ತರಗತಿಗಳ ಮೊದಲ ದಿನ ಅಧ್ಯಾಪಕರ ಪರಿಚಯ ಮತ್ತು ಸೆಮೆಸ್ಟರ್ ಪದ್ಧತಿಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೇಳಲು ಅಧ್ಯಯನ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಎರಡನೇ ಮಹಡಿಯ ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೊಂದನ್ನೇರ್ಪಡಿಸಿದ್ದರು. ನಮ್ಮೆದುರಿಗೆ ಮರದ ಕುರ್ಚಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಲಾಗಿ ಸಿಪಿಕೆ, ಜಿಎಚ್ ನಾಯಕ್, ಎಚ್ಎಂ ಚನ್ನಯ್ಯ, ಎಲ್.ಬಸವರಾಜು, ಡಿ. ವಿಜಯ, ವೆಂಕಟಾಚಲ ಶಾಸ್ತ್ರಿ, ರಾಗೌ, ಡಿಕೆ ರಾಜೇಂದ್ರ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಅಧ್ಯಾಪಕರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪರಸ್ಪರ ಪರಿಚಯ ಆಯಿತು. ಹಾಮಾ ನಾಯಕರು ಆಗ ಅಧ್ಯಯನ ಸಂಸ್ಥೆಯ ನಿರ್ದೇಶಕರು. ಅವರ ಬಿಗುವಿನ ನಡತೆ ನಮಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿದ್ದರೆ ಜಿಎಚ್ಎನ್ ಮತ್ತು ವಿಜಯಾ ದಬ್ಬೆ ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತೆ ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡರು. ಸೆಮೆಸ್ಟರ್ ಪದ್ಧತಿ ಅದೇ ಮೊದಲನೇ ಸಲ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿತ್ತು.
ನಾನಂತೂ ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಎಂಎ ಓದಬೇಕೆಂದು ಹೈಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲೇ ಕನಸು ಕಂಡವಳು. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಬೇಸಿಗೆರಜೆಯಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಸೋದರಸಂಬಂಧಿಗಳು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾವಾಗಲು ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ತಲೆ ಹುದುಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ಕನ್ನಡ ಎಂಎ ಓದುವ ಸಲಹೆ ಕೊಟ್ಟವರು ಆಗ ಮಾನಸಗಂಗೋತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಜಿಯಾಲಜಿ ಎಂಎಸ್ಸಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಸೋದರ ಸಂಬಂಧಿ. ಫಸ್ಟ್ ಇಯರ್ ಪಿಯೂಗೆ ಮುಲ್ಕಿ ವಿಜಯಾ ಕಾಲೇಜ್ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡು ಸೈನ್ಸ್ ಓದುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದ್ದ ಅಪ್ಪನ ಆಸೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಾನು ಆರ್ಟ್ಸ್ ಗೆ ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಪದವಿ ಮುಗಿಸಿ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಎಂಎ ಓದಲು ಬಂದು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ ಎರಡನೆ ದಿನವೆ ಮುಲ್ಕಿ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳು ನನ್ನ ಗುರುತು ಹಿಡಿದು ಮಾತಾಡ್ಸಿದಳು. ಅವಳು ವೀಣಾ ಸುವರ್ಣ ಎಂಎಸ್ಸಿ ಜ಼ೂಆಲಜಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದಳು.
ಅಧ್ಯಾಪಕರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಜಿಎಚ್ ನಾಯಕರು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಮಾತಿನ ರೀತಿ, ಚಿಂತನೆಗಳೂ ಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದವು. ಕೆಲವು ಅಧ್ಯಾಪಕರು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮಾತಿನ ನಡುವೆ ಜಾತಿಯನ್ನು ಎಳೆದುತರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. 'ವಿನಯ ವಿಮರ್ಶೆ'ಯನ್ನು ಬರೆದಂತೆಯೇ ಬದುಕಿದವರೂ ಕೂಡ. ಅವರು ಸ್ಕೂಟರ್ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಹೋಗುವಾಗಲೂ ತಲೆಯನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ವಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಸಂಕೋಚದಿಂದೆಂಬತೆ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಾ.ಮಾ. ನಾಯಕರು ಇದಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧ. ಸಂಜೆ ಏನಾದರೂ ಸಿಟಿ ಕಡೆ ಹೋಗಲು ನಾವು ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪ್ ನಲ್ಲಿ ಬಸ್ ಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ ಐದೂವರೆಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟ ಹಾ.ಮಾ. ನಾಯಕರ ಫಿಯೆಟ್ ಕಾರು ಅಧ್ಯಯನ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಹಿಂಭಾಗದಿಂದ ಕೆಂಬಣ್ಣದ ಮಣ್ಣಿನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ದೂಳೆಬ್ಬಿಸಿಕೊಂಡು ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದು ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪ್ ಬಳಿ ತಿರುಗುವಾಗ ನಾವು ಲೈಬ್ರರಿಯಲ್ಲಿರಬೇಕಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಅವರು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಎಂದು ಭಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಮೊದಲನೇ ಸೆಮೆಸ್ಟರ್ ನಲ್ಲಿ ಜಿ.ಎಚ್. ನಾಯಕರು ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ ಕಾವ್ಯ ಪಾಠ ಮಾಡುವಾಗ ಆ ಕಾವ್ಯದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗ್ಗುಲನ್ನೂ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದ ರೀತಿ ದಶಕಗಳ ನಂತರವೂ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದೆ. ಈಗ ನಾನು ಪಾಠ ಮಾಡುವಾಗಲೂ ಆ ವಿಚಾರಗಳ ನೆರಳು ಇರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳ ಜತೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಹೊಸ ವಿಚಾರಗಳೂ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ. ಜಿ.ಎಚ್.ಎನ್ ಪಾಠದ ಜತೆ ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವೊ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಿತು. ಪ್ರತೀ ಕ್ಲಾಸೂ ಮೊದಲನೇ ತರಗತಿಯೆಂಬಂತೆ ಅವರು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದುದು ತಿಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಐಚ್ಛಿಕ ವಿಮರ್ಶೆಯ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಎಲಿಯಟ್ ನ 'ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಪ್ರತಿಭೆ', ಐ.ಎ.ರಿಚರ್ಡ್ಸ್ ನ 'ಸಂವಹನ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು' ನಿನ್ನೆ ಕೇಳಿದಂತೆನಿಸುತ್ತವೆ. ತುಂಬಾ ಜನ 'ಫೋಕ್ ಲೋರ್' ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಾವು ಆರು ಜನ ಮಾತ್ರ ವಿಮರ್ಶೆ ಕ್ಲಾಸಿನಲಿದ್ದೆವು. 'ವಿಮರ್ಶೆ ಓದದೆ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಓದು ಪೂರ್ಣವಲ್ಲ' ಎಂದು ನಾಯಕರು ನಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಬೇಂದ್ರೆಯವರ ನಾದಲೀಲೆ', ಕುವೆಂಪು ಆಯ್ದ ಕವಿತೆಗಳು, ಅಡಿಗರ ಭೂಮಿಗೀತಗಳನ್ನು ಅವರು ಪಾಠ ಹೇಳುತ್ತ್ತಿದ್ದ ಬಗೆ, ಕವಿತೆಯೊಂದರ ಹೃದಯ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದು ಹೇಗೆಂದು ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತು.
ಶಿಷ್ಟವಾದ ಭಾಷೆ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವರು ಸದಭಿರುಚಿಗೆ ಮೀರಿದ ವಿಷಯಗಳು ಏನಾದರು ಟೆಕ್ಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಬಂದರೆ ಕೆಂಪಾಗಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಬರವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ತಾರ್ಕಿಕರಂತೆ ಕಂಡರೂ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಮೃದು, ಭಾವುಕ ಹೃದಯಿ. ಅವರ ಎರಡನೆಯ ಮಗು ಪ್ರೀತಿಯ ಅಕಾಲಿಕ ಅಗಲಿಕೆಯಿಂದಾದ ಆಘಾತದಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಅವರಿಗೆ ದಶಕಗಳೇ ಬೇಕಾದವು.
ಕವಿತೆಯ 'ಗೇಯಗುಣ' ಅರ್ಥಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿರದೆ ತಾನೇ ವಿಜೃಂಭಿಸಿದರೆ ಕವಿತೆಯ ಪರಿಣಾಮ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಉದಾಹರಣೆಗೆ ತಾವೇ ಕವಿತೆಯೊಂದನ್ನು ಹಾಡಿ ತೋರಿಸಿದ್ದರು. ಬೇಂದ್ರೆಯವರ ಕುರುಡುಕಾಂಚಾಣ ಎಂದು ನೆನಪು. ಅವರು ಅಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಾರೆಂದು ಅವತ್ತೇ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದು. ತರಗತಿಯ ಹೊರಗೆ ಅವರು ಆಗ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಜತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದುದೇ ಕಡಿಮೆ.
ಅರ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ನನ್ನ ಸಂಶೋಧನೆ ಮುಂದುವರೆಯಲು ಕಾರಣ ನಾಯಕರೇ. ‘ಕುವೆಂಪು ೯೦' ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕಾಗಿ ಕುಪ್ಪಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಅವರು ಕುವೆಂಪು ಮತ್ತು ಕಾರಂತರ ಕಾದಂಬರಿಗಳ ತೌಲನಿಕ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಿದರು.
ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಂಧಿವಾದಿಯಾಗಿರುವ ನಾಯಕರು ಸರಳ ಜೀವನದ ಜತೆಗೆ ಹಣಕಾಸಿನ ವಿಚಾರದಲ್ಲೂ ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿರಬೇಕೆನ್ನುವವರು. ಮನೆ, ಉಡುಗೆ ತೊಡಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಳ. ಮೀರಕ್ಕ ಕೂಡ ಯಾವಾಗಲೂ ನೂಲಿನ ಸೀರೆ ಧರಿಸುವವರು. ನಾವು ಎಂಎ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮಾನಸಗಂಗೋತ್ರಿಯ ಬಯಲು ರಂಗಮಂದಿರದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಯಾವುದೋ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನೋಡಲು ಮೀರಕ್ಕ, ಮಗಳು ಕೀರ್ತಿಯೊಡನೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಅವರುಟ್ಟ ರೇಷ್ಮೆ ಸೀರೆಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆಯೆಂದು ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿದ್ದವರು ಯಾರೋ ಹೇಳಿದಾಗ ಕೀರ್ತಿ ತಕ್ಷಣ ಇದು ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಯಾರೋ ಪ್ರಸೆಂಟ್ ಮಾಡಿದ್ದು ಅಪ್ಪ ಬರೀ ಕಾಟನ್ ಸೀರೆ ಕೊಡಿಸ್ತಾರೆ ಅಂತ ತಮಾಷೆಗೆಂಬಂತೆ ಹೇಳಿದಳು. ಆದರೆ ಅದು ಅವರಿಬ್ಬರ ಸರಳತೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ತಮಗೆ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಅವರು ಟೀಕೆ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಒಬ್ಬ ಮಾದರಿ ಅಧ್ಯಾಪಕನಿಗಿರಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳು ನಾಯಕರಲ್ಲಿದ್ದವು.
ಈಗ ಎಪ್ಪತ್ತೈದು ದಾಟಿದ ನಂತರ ನಾಲ್ಕೈದು ಸಲ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿದ್ದರೂ ತಮ್ಮ ಎಂದಿನ ಜೀವನೋತ್ಸಾಹವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಅವರ ಮನೆಗೆ ನಾವು ಹೋಗದೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೊಸದಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಅವರ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಶುಭಾಶಯದ ಹಸ್ತಾಕ್ಷರಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಅವರು ಕೊಡದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
(ಫೋಟೋ ಕೃಪೆ:ಪಂಡಿತಾರಾಧ್ಯ)
ಶನಿವಾರ, ಜನವರಿ 1, 2011
ತೇಜಸ್ವಿ ನೆನಪಿನ ಚಿತ್ರಗಳು- ಎಲ್.ಸಿ. ಸುಮಿತ್ರಾ ಬರಹ
ಇದಕ್ಕೆ ಸಬ್ಸ್ಕ್ರೈಬ್ ಆಗಿ:
ಪೋಸ್ಟ್ಗಳು (Atom)